Ze zetten de fietsen aan de kant en liepen een pad op, de duin op. Bovenaan konden ze de hele uitgestrekte heide zien. Onderaan de duin lag een meertje met zwanen en andere vogels. Toen Ronja en Wies dichterbij kwamen, vlogen ze op. Het water rilde nog even na. Aan de overkant stond een kijkhuisje. Daarbinnen waren ze onzichtbaar. Als ze hierin stonden waren de vogels niet bang voor ze. Met verrekijkers kon ze de verschillende veren goed zien.

vorige bladzijde
volgende bladzijde
naar het begin